شیخ ابوالحسن خرقانی : کاشکي بدل همه خلق، من بمردمي تا خلق را مرگ نبايستي ديد... کاشکي حساب همه خلق با من بکردي تا خلق را به قيامت حساب نبايستي ديد. کاشکي عقوبت همه خلق، مرا کردي تا ايشان را دوزخ نبايستي ديد. بهترين چيزها دليست که در وي هيچ بدي نباشد.

این روزها دردمند برخود می پیچم که پشت دروازه و نرسیده به کوی اول به پای مانده ملولی می کنم عجبا بر منی که چنین رهرویی ام ، راهبریم پیشکش .

مردان از هفت اقلیم سخن می رانند و ما متحیرانیم که چگونه دزدانه از روزن صافی عبور کنیم شاید بتوانیم داغ محبتی مجعول بر خود زنیم غریبانه به اصل ورع می نگرم گویی فرزند آدم را سنخیتی با آن نیست و نقل ها صرف اولیا و اصفیاست . چله ام را برای چندمین بار مختوم نمی سازم گرچه یک بار شکستن عهد خود توبه ای صعب دارد و کفاره اش بباید. این همه بد عهدی را چه شاید؟

نفسم تنگ شده و سوهان زنان حلقه های خرخره ام را می پیماید میطلبد دمی بیشتر زنده بمانم. و حجت پروردگارم مستحکم تر بر هلال من حمل شود بیچاره این فرزند ادم با این همه ناراستیش کی تواند سهی سرو پیمانه به مشتی باشد شادمانه از یادمان "الست بربکم؟ قالوا بلی"...

هرچند در رنج بزرگی بسر میبرم ولی دریغم شد که انچه خوانده ام را در دسترس دیگران نگذارم .

درباره شیخ عزیز ابوالحسن خرقانی نه در لغت نامه دهخدا مطلبی جامع یافتم نه در دیگر کتبی که در دست داشتم ، کتاب "نوشته بر دریا" استاد شفیعی کدکنی راهم ندیدم یا احوال‌ و اقوال‌ شيخ‌ ابوالحسن‌ خرقاني‌ منضم به‌ نورالعلوم‌ نوشته: مجتبي‌مينوي‌ ، ولی از سخنان شیخ لذتی دور از شرح عارضم گردید عباراتش موافق طبعم افتاده ...اسباب تاسفم بود مردی نظیر شیخ چنین مجهول الهویت مانده است که ترکان نامش را آسوده به یغما می برند تا خوان خود را مجلل سازند به زیوری مسروقه.

آنچه آورده ام همان مختصریست که براحتی می تواند به منظرتان راهگشاید:

وبسایت حیات اندیشه (تاریخ عرفان اثر عبدالرفیع حقیقت): http://www.lifeofthought.com/E25.htm

و نیز وبلاگ مریدی از شیخ : http://www.kharaghani.blogfa.com

... و دیگر هر چه بود مسودات مکرر!!!

 گاندي: از گناه تنفر داشته باش نه از گناهكار(بيشتر انتظار داشتم اين سخن تاگور باشد)
عادت مالوف چيزي غير از خواهش هاي ذهن گانديست ، و اعتقاد غالب برآن قائم كه رحمت بر گناهكار هرز دادن محتواي توبره محبت ماست و خراجي بي مورديست و اگر ته بكشد چه ها كه نشود؟ گناهكار نيز بايد به اشد مجازات برسد لازم باشد هر ناسزا و تحقيري كه از دائره المعارفمان ميشود بيرون كشيد نثارش باد گوجه و تخم مرغ گنديده را هم علاوه كنيد، خرجش كمتر نتيجه بارزتر ، تكرار هم از اين ناحيه انقطاع مي يابد.فقط اعدام!!!
اگر اشتباه نكنم بايستي مبداء اين احساس را در سستي حكمت و توان خودمان جستجو كنيم چون اكنده شدنمان هنگام بخشش بروي مغز ما قفل بي كليدي بارگذاري مي كند و درايت نداشته ما گناهكار را حريص تر بر حصول خواسته به طرق نامعروف مي سازد و لاجرم بايد از نتيجه نامعلوم و پيچيده رافت بر گنهكار بپرهيزيم .
ضمن آنكه اصولا ما سختمان است براي عملكردمان الگوريتم بنويسم چرا ذهن نازنين را بي دليل خسته و آشفته سازيم كه مثلا ذهنيتي آرماني را عينيت ببخشيم ...بگذريم كه برنارد شاو تمام موقعيتش را ما حصل فقط چند دقيقه فكر كردن ميداند.

امروز شاهد يكي از شوم ترين هتاكي ها بودم بر كهنه معشوقم ، بسيار عزيزانم را ديده ام كه اگر چه به واقع همدلند ولي به ظاهر برخون هم تشنه ، و بارها شمرده ام كه چگونه انگشت اتهام بر يكديگر نشانه ميروند و رگهاي برجسته پيشانيشان جوشان خون مي دواند فقط با انگيزه هاي به اصطلاح سياسي كه قطعا اگر آلوده اش نمي شدند شيرين تر به هم مي نگريستند .
نوع سياست جامعه ما ، اصالتا داراي خصوصيتي هست كه مرا روز به روز بيشتر از خود منزجر ميكند ، احساسم مي گويد كمتر حيطه اي  به اين اندازه  مردان را از هم دور نكرده و بي منطق نساخته يا رقابتي ناعادلانه و خصمانه را پايه ريزي نكرده ،جنگهاي قدرت كمابيش خالق صحنه هاي تلخ بوده اند ولي كداميك مردمان بزرگ را چنين خوار كرده اند تا دروغ پردازان قهار شوند و بر حقايق لعابي زنند به رنگ نيرنگ  سياست بازي .
هرچند باور دارم سياستمدار بايد سوار بر دانشي وزين باشد و در فرايندي سامان يافته دربازي زيركانه هوشمندان به رام كردن ناهنجاريها بپردازد و لاجرم  است از زين و يراق شعور ،نه مرداني كه چون "رجل سياسي" بزرگ علوي فرزند ناقص الخلقه دورانند ولي باز نمي فهمم چرا سياست اين روزگار چنين توسني گشته كه به هيچ كمندي رهوار شدن نمي طلبد.
شاكرم كه نه ازعلم سياست روز چيزي در چنته پرورده ام نه در فضاهاي سياسي با نگاهي ستيزه جو باليده ام . شاكرم ؛ خداوند جل و اعلي تابم نداد تا در عرصه قيل و قال جولان دهم .

^{(ديدار با سرهنگ جليل بزرگمهر وكيل‌مدافع دكتر محمد مصدق)
كار مستندي از: ناصر زراعتي
تصويربردار: هوشنگ گلمكاني
تدوين: ناصر زراعتي ـ هوشنگ گلمكاني
برش تصوير و صدا: محمد علي‌پور ـ نظام‌الدين شمس
با استفاده از: سرودهاي «اي ايران» با صداي بنان و «بهاران خجسته باد» ساخته اسفنديار منفردزاده و قطعاتي براي پيانو از جواد معروفي.
74 ـ 1373، تهران
مستند، رنگي، 43 دقيقه}

^{سرهنگ جليل بزرگمهر، وكيل تسخيري دكتر محمد مصدق، چند كتاب تاريخي درباره موكل خود و محاكمات او در دادگاه‌هاي نظامي شاه، بعد از كودتاي 28 مرداد 1332، نوشته و در سال‌هاي پس از انقلاب 1357 منتشر كرده است.}

^{در بهار سال 1373، پس از بيش از چهل سال، سرهنگ بزرگمهر همراه همسر سالخورده‌اش (منيژه صالح، برادرزاده الهيار و دكتر جهانشاه صالح)، در كنار يادگارهاي دكتر مصدق (عكس‌ها و نامه‌هاي او)، در خانه‌اي قديمي در يكي از خيابان‌هاي فرعي تخت‌طاووس تهران زندگي مي‌كند و از خاطراتش از مصدق و اين‌كه چگونه وكيل مدافع او شد، سخن مي‌گويد.}

^{روز 29 ارديبهشت 1373، زادروز دكتر مصدق، سرهنگ بزرگمهر و همسر و دخترش به احمدآباد مي‌روند تا با ياران و دوستداران مصدق، از جمله داريوش و پروانه فروهر، يادش را گرامي دارند.}

^{در اين فيلم، همسر، پسر، دختر و نوه (دختري) بزرگمهر درباره سرهنگ و كار و شخصيت او سخن مي‌گويند.}

^{سرهنگ جليل بزرگمهر سال گذشته، در 93 سالگي از دنيا رفت. اين كار مستند تنها فيلمي است كه از او تهيه شده و به يادگار مانده است.}

^{و اين هم لينك فيلم: http://link.brightcove.com/services/link/bcpid1260643759/bctid1460812910}